Ook 167 jaar na zijn dood blijft de Franse schrijver en politicus Alexis de Tocqueville razend en verbazend actueel. Zijn werk inspireerde Kamervoorzitter Peter De Roover zelfs tot een literaire monoloog die hij 24 april in Antwerpen brengt. 21News vroeg De Roover om zijn licht - en dat van de Tocqueville - te laten schijnen over de actualiteit en de staat van onze democratie.

Wanneer ik de sluier die hangt tussen mijn momentele klavierwerk en uw lezing zou lichten, zou ik dienen te erkennen dat deze zondagsmijmering dit keer eigenlijk zaterdagavondmijmering hoort te heten.
 

Inwoners van Mortsel weten reeds waar deze mijmering vandaag naartoe gaat. Ook zij gelieven evenwel voort te lezen.

 

Met een wijsvinger kan je, onder meer, wijzen en vandaar de naamgeving. Met een duim duim je dan weer maar daar is het de vinger die een naam geeft aan de beweging, duimen, terwijl bij die buurvinger de beweging, wijzen, voor de naam zorgt.
 

Geen kind ontkomt er aan want ze wordt gesteld, niet één maal, geen twee keer, veelvuldig, te pas en te onpas, thuis, op school, op familiefeesten, de niet te ontwijken vraag wat je later gaat worden.

Morgen zondag is het dag-op-dag 10 jaar geleden dat het land getroffen werd door een verschrikkelijke terreuraanslag.
 

Papa tekende gisterenavond present op de vernissage van mijn grote broer en ligt nu nog wat te ronken in zijn bed, dus laat ik het deze week maar van hem overnemen dan kan hij nog even blijven pitten. Tenslotte heb ik hem en mama vanochtend vroeg zelf wakker gemaakt voor mijn flesje, dus ik sta wat in het krijt.

Verbluffend; geen ander woord vat juister het gevoel dat ons overvalt bij het aanschouwen van de sterke staaltjes boerenbedrog die kunstmatige intelligentie vermag te produceren. Het beeld van uw moeder, de stem van uw geliefde, een mail van uw vertrouwde collega; ze wekken de indruk van authenticiteit maar dat is, ook al lijken ze op elkaar als twee druppels arachideolie, erg onzeker. Het beeld werd mogelijk digitaal samengesteld, de stem misschien, haast perfect nagebootst, de tekst wellicht machinaal gefabriceerd.

Maandag bestond het FIRM (Federaal Instituut voor de Rechten van de Mens) 5 jaar. Ik mocht hun verjaardagsfeest openen en gaf daarbij enkele aanzetten tot (zelf)reflectie:
 

Deze week weet een waterweg zich in deze mijmering te wringen, te weten de Rubicon, een prutsriviertje van amper 80 kilometer, bij Ravenna uitmondend in de Adriatische Zee. De machtige stroom die we Schelde noemen doorklieft ons landschap 350 kilometer lang. Dan spreken we uiteraard over een ander niveau genre Nijl, Amazone, Mississippi of Jenisej.