Opinie

De paniek slaat weer om zich heen

Geachte (digitale) vrienden,

Na de week van de State of the Union, die naar traditie lange dagen en korte nachten duurde, werd het politieke dier in me ook deze wetstraatwerkweek meer dan gevoed. De aanhoudende strubbelingen binnen de regering, het begrotingsakkoord dat na één week al werd getorpedeerd door Paul Magnette en de zoveelste paniekronde na de recente stijging in het aantal coronabesmettingen: lees er hieronder mijn mening over.

Labels

Getroebleerde stilte voor de storm

In de laatste rechte lijn richting ‘State of the Union’ - de regeringsverklaring op de tweede dinsdag van oktober - legt de regering traditiegetrouw de laatste finaliteiten voor de beleidsverklaring vast. In blijde maar toch eerder angstige verwachting van de beslissingen van de regering beleefde ik een relatief rustige maar daarom niet minder interessante week.

Eerste kamerzitting werd meteen nachtzitting

Na een deugddoende vakantie waarin de politiek echter nooit ver weg bleef, begon het parlementaire commissiewerk op 1 september en stond deze week de officiële heropstart van de plenaire parlementaire bezigheden op de agenda. Het werd meteen een zeer gevulde editie (die pas eindigde toen de kleine wijzer al ver naar de nachtelijke twee was opgeschoven), met zo stilaan onhoudbare spanningen binnen de meerderheid die er alles aan blijft doen om het parlementaire debat te ontlopen. Net als vorig jaar zal ik op Facebook elke zaterdag mijn impressies van de voorbije week met u delen.