Zondagsmijmering: Over roodborstjes

Zondagsmijmering: Over roodborstjes

Wie het genot dezer rubriek aanvangt met een oogopslag naar de begeleidende foto zal daarop geen gevederd medeschepsel ontwaren en de titel dezer mijmering dan ook bevreemden.

Het ontbreken van dergelijke prent verklaart zichzelf als volgt.

De voorbije week liep de agenda weer overvol, met een parlementaire nachtzitting inbegrepen, en toch vond ik de tijd me even op een ligzetel neer te vleien in de tuin, daarbij in het lommer van onze tulpenboom de grootste hitte ontwijkend. Onderwijl ik door de zonbeschenen kruin heen het diepblauwe zwerk aanschouwde, streek een vogeltje neer op een tak, niet eens zo ver van mij af. Het borstje verried welke soort zich zo dicht bij mij een poos rust gunde want ware het een diertje uit de heraldiek, de borsttooi zou keel genoemd worden, zoals tong en klauwen van de officiële Vlaamse Leeuw. Even verder fladderde een soortgenootje naar een belendende tak.

Wat doet een eenentwintigeeuwer wanneer dergelijk tafereel zich op gezichtsafstand ontplooit? Inderdaad, die grijpt naar het mobieltje en legt het tafereel met talloze duimdrukken veelvuldig vast, zich doorgaans weinig aantrekkend van de kwaliteit van de digitale weergaven en naar de tijdsgeest kwantiteit verkiezend. Edoch, weliswaar in de gekende reflex tastend naar genoemd apparaat kan ik u geen foto tonen want het toestel lag in huis aan de lijn om nieuwe batterijkracht op te doen.

Ik legde me meteen neer bij de als onfortuinlijk aangevoelde toestand - aandachtige lezers merken op dat ik mij bevond op een ligzetel en dus feitelijk van het begin van dit verhaal al lag - om ten volle te genieten van wat zich voor mijn ogen ontspon.

Het ene roodborstje vloog naar de door de andere uitgekozen tak om zich naast de soortgenoot te posteren, heel even maar want hij vloog door naar de haag. De andere zette zich vervolgens op de rand van het kinderkeukentje dat naast die haag staat. De ene koos daarop opnieuw voor een tak, waarop de andere de haag ook ging verkennen. Dat ballet, zich slechts een weinig buiten mijn grijpafstand afspelend, bleef een wijle duren, wellicht omdat ze mij niet opmerkten.

Mocht ik mijn mobieltje wel bij me gehad hebben om daarmee de nodige gesticulaties uit te voeren, waren ze, in hun spel belemmerd, mijn directe omgeving wellicht snel ontvlucht. Ik had u dan enkele onduidelijke en onbeduidende afbeeldingen kunnen tonen maar zou deze vogeltjesdans zelf gemist hebben.

Soms hoeft hét moment niet zozeer vastgelegd worden maar gewoon beleefd, want het eerste wil het tweede wel eens in de weg staan.

Geniet van uw zondag

Foto: Meen niet uit het voorgaande te kunnen opmaken dat wij geen foto’s maken. Neem nu dit vogeltje wiens talloze momenten van samenzijn we intens beleven én vastleggen

Facebook, 13 juli 2026

Labels