‘t Mijmeren begon wat later vandaag, want de dag van gisteren eindigde ook later, namelijk vandaag.

In hartje Antwerpen, aan het uitgestrekte Sint-Jansplein – het Tsjing Tsjangplein voor de sinjoren – ontmoeten we Kamerfractievoorzitter Peter De Roover voor een gesprek over het dramatische rapport van de Vivaldi-regering.

Soms is het droef gelijk te krijgen. Ik verweet de regering gisteren in de Kamer via de indexaanpassingen ongezien de belastingen te verhogen.

Niet meteen het meest sexy thema, de belastingschijven, maar wat ik in het parlement aanklaag kost u wel hopen geld dat langs de achterdeur wordt weggenomen door de regering-De Croo die intussen in uw voortuin voortdurend toetert hoe veel ze doet voor uw koopkracht.

We kunnen al van alles. Nieuwe heupen steken, het is routine geworden; robots op smsjes doen antwoorden alsof het een oude schoolkameraad betreft, het ligt binnen handbereik; de rekening op het terras betalen en dan iedereen zijn deel via een scan laten storten, we doen het alsof we nooit anders kenden; ijsjes maken met inktvissmaak, goesting is kopen. Elke dag komt er straffe kost bij. De toekomst voorspellen, dat lukt echter nog niet echt.

Ik wou haar via deze weg een briefje schrijven maar ga dat niet doen. Ik ga haar niet eens ‘taggen’ in dit bericht. Gisteren appte ik om te vragen hoe het haar ging en eindigde ons digitaal gesprek met de raad de wereld maar even te laten voor wat die is. Het zou getuigen van weinig zin voor consequentie om haar vandaag zelf niet met rust te laten.

De begrotingscontrole wordt momenteel in de Kamer besproken.

Ja, onze politieke instellingen moeten goed kunnen werken en dat kost geld.

Maar in deze voor iedereen moeilijke tijden mag voor ons de knip er op. Indexeringen zijn uit den boze maar daar denken de Vivaldi-partijen bij die begrotingscontrole anders over weet Sander Loones me te vertellen.

Verschenen op Facebook op 9 juni 2022.

Politici horen ter verantwoording te worden geroepen, in het bijzonder bij verkiezingen. Wie zich verschuilt achter burgerbevragingen en expertgroepen ontloopt dat oordeel.

Ik hou van distels, laat ik dat maar gewoon meteen toegeven. Mogelijk ben ik distofiel geworden in Schotland waar die koppige plant zich tot in de meest woeste uithoeken weet te handhaven. Ooit vertelde een oude Schot me dat een distel de enige plant is waarvoor schapen de snuit ophalen. Tja, het is dat of de snuit openhalen natuurlijk. Het Schotse landschap zou dus zo distelrijk ogen omdat de schapen de rest kaalvreten. Of het verhaal klopt, weet ik niet maar dat ik het me nog herinner niettegenstaande de hoeveelheid whisky die dat gesprek begeleidde, mag een mirakel heten.

Stop de persen. De regering-De Croo gaat startende zelfstandigen steunen… met een eenmalige aalmoes van 100€! Jawel, eenmalig.

Om te lachen? Ik sprak er over met Björn Anseeuw.

Verschenen op Facebook op 1 juni 2022.