De regering Di Rupo lanceerde in 2013 de zogeheten Fairness-taks. Die zou zorgen voor een veel rechtvaardiger belastingsysteem. Zou zorgen, blijkt nu. Een eerlijk belastingsstelsel uitwerken is meer dan wat goedkope sloganistiek lanceren.
Wie kan zeggen dat hij/zij spreekbuis is voor ‘de mensen’? En met hoeveel zijn die mensen dan? Die vraag stel en beantwoord ik in mijn tweewekelijkse Doorbraakcolumn.
De Standaard vroeg mij een korte reactie te schrijven op het opiniestuk van politicoloog Bart Maddens (KUL) waarin hij stelt dat niet alleen de Waalse, maar ook de Vlaamse regering nog steeds naar de pijpen moeten dansen van de federale en dat ondanks de zesde staatshervorming (het zogeheten Vlinderakkoord dat tot stand kwam tijdens het bewind van de regering Di Rupo).
Eén gemeenschappelijke taal is nodig om van dit land terug een werkbare democratie te maken. Daarom vinden Pol Van Den Driessche en ik dat het Esperanto moet ingevoerd worden als officiële taal. Vandaag leek ons een uitstekende dag om ons idee te lanceren. We stuurden dan ook dit persbericht uit.
Politicoloog Bart Maddens schreef in Doorbraak dat de N-VA een deel van haar financiële middelen ter beschikking moet stellen van de Vlaamse Volksbeweging (VVB). Wij gaan volgens hem als regeringspartij niet ver genoeg door op het communautaire thema. In De Tijd gaf ik een duidelijk antwoord op zijn vraag.
De commissie Sociale Zaken keurde vandaag 25 maart 2015 een ambitieuze hervorming van de ambtenarenpensioenen goed die de duurzaamheid van ons pensioenstelsel voor de volgende generaties mee moet garanderen.
In mijn tweewekelijkse column voor Doorbraak vertel ik over een van de draken uit het parlementair bestel: filibusteren. Tegen wil en dank mocht ik het vorige week aan de lijve ondervinden samen met de meerderheidscollega’s van de commissie sociale zaken.
Het pensioenbeleid werpt vruchten af die de vergrijzingsdruk op ons sociaal stelsel in de toekomst voor de helft doet afnemen. Daardoor versterken we de duurzaamheid van ons pensioenstelsel. Dat is de concrete invulling van het sociale beleid dat wij vandaag voeren, waarbij feiten voorrang krijgen op symbolen en de langetermijnaanpak op de kortetermijnvisie.
