Waarnemers menen een nieuwe N-VA-bocht ontdekt te hebben. De code van het grote geheim van onze partij zou gekraakt zijn. Edoch, als er al sprake is van een bocht, dan deze waar de waarnemers wat al te kort door gaan.
Slecht nieuws is zoveel geloofwaardiger dan goede tijding maar mocht het u zijn ontgaan: we mogen best trots zijn op de sociaaleconomische resultaten van het regeringsbeleid.
De N-VA maakte het langverwachte veiligheidsplan tegen terreur bekend. Google blijkt het begrip niet te kennen en dus bestaat het wellicht niet maar het doet mij wel denken aan 'de actieve rechtsstaat'.
In oktober 2015 schreef ik voor Knack dat Pegida een kind van Merkel kan worden genoemd. Maar de tijd van de protestbeweging is voorbij, nu gaat het over een succesrijke politiek concurrent, ook in Merkels eigen nest. Een snelle analyse.
'Het beleid van generaal Sisi lijkt de problemen in Egypte eerder groter te maken dan ze op te lossen', schrijft Els Van Doesburg. 'En als de stabiliteit van Egypte opnieuw wankelt, ziet het er voor de regio nog grimmiger uit dan vandaag.'
Ook deze zomer kletterde het meermaals tussen CD&V’ers en N-VA’ers. Als het over ‘kibbelen’ gaat, vinden beide partijen elkaar snel. Volgens Wouter Beke en Joël De Ceulaer omdat ze zo fundamenteel van elkaar verschillen. Het omgekeerde is natuurlijk waar.
Ik wilde wel iets kwijt over die beachvolleywedstrijd tussen Duitsland en Egypte. Terwijl ik daar over dacht speelde ik de hoofdrol in een twitterrelletje. Dus noodgedwongen eerst iets over die twitterzaak en dan over die match.
Socioloog Orhan Agirdag is niet alleen blind aan één oog wanneer het over racisme gaat, hij vult het Vlaams-nationalisme bovendien erg verwrongen in. Dat leert een groot interview met hem in De Morgen van vandaag.
Vorige week gooide ik een knuppel in het hoenderhok en prompt klonk er luid gekakel. Veel zelfs. Dom gekakel maar ook verstandig weerwoord en interessante aanvullingen. Even Popper oproepen na een weekje zomerdebat over vrije meningsuiting en collaboratie met IS mag wel.
Terwijl ik deze tekst afwerkte in een Italiaans vakantieoord, sloeg IS weer toe, in Rouen deze keer. Die zoveelste aanslag heeft mijn standpunt zoals in volgend artikel verwoord niet gewijzigd. Wel in tegendeel.