Vorige week gooide ik een knuppel in het hoenderhok en prompt klonk er luid gekakel. Veel zelfs. Dom gekakel maar ook verstandig weerwoord en interessante aanvullingen. Even Popper oproepen na een weekje zomerdebat over vrije meningsuiting en collaboratie met IS mag wel.
Terwijl ik deze tekst afwerkte in een Italiaans vakantieoord, sloeg IS weer toe, in Rouen deze keer. Die zoveelste aanslag heeft mijn standpunt zoals in volgend artikel verwoord niet gewijzigd. Wel in tegendeel.
Dirk Vermeiren werkte tussen 2002 en 2014 als Turkije-correspondent voor Vlaamse en Nederlandse media in Istanbul. Hij was o.m. correspondent voor de VRT-radio. Dirk kent het land en zijn politiek door en door. U leest hier zijn analyse over de huidige toestand en enkele voorspellingen naar de toekomst toe.
Twee jaar professionele activiteit in een door-en-door Belgisch milieu kon mijn overtuiging dat de echte oplossing Vlaams zal zijn niet aantasten; in tegendeel.
Democratie en open debat dat steunt op vrije meningsuiting vormen twee zijden van dezelfde medaille. Toch zit er spanning op de relatie tussen de twee. Daarvoor de ogen sluiten kost cruciaal inzicht.
Ze stappen er dus uit, de Britten. De commentarenmachine draaide daarvóór maar meer nog daarna wereldwijd overuren. Dit commentaartje kan er dus ook nog wel bij.
Alles kan beter, zonder meer. Maar de verandering is ingezet, onmiskenbaar. Onze tegenstanders zijn zich daarvan zeer bewust. Als we ook onze medestanders kunnen overtuigen, dan zal de klok niet meer worden teruggedraaid.
