Heerlijk toch. Het laat zich voorlopig slechts in seconden uitdrukken maar de dagen lengen, zoals ik hier vorige week al voorspelde.

Mijn vader verjaarde op 23 juni. Om elk vermoeden van zich af te duwen dat hij een zomerkind zou zijn, ontfleurde hij die dag graag met de mededeling dat daarmee de dagen ook alweer korter werden. Hij plaagde graag met tegendraadse waarheden want de vaststelling dat de dagen op 23 juni, de week dat de zomer aanvangt!, beginnen te korten is even waar als tegendraads.

De impact van technocraten op het covidbeleid is volgens Peter De Roover typerend voor de krimpende invloed van democratisch verkozen politici.

Corona tast longen aan maar doet meer dan dat. Slogans als ‘mijd sociale contacten’ of ‘hou afstand van elkaar’ verwacht je van de VEVM (Vereniging van Elkaar Verachtende Misantropen) - die trouwens voortdurend te kampen heeft met afsplitsingen, maar dat terzijde - niet van bonafide gezondheidsinstellingen.

Een mens zou haast vergeten dat Sinterklaas hoort te komen op 6 december. De ketters uit Aalst en omgeving die zweren bij Sint-Maarten kregen met corona een stevige bondgenoot in hun strijd tegen dé goedheilige kindervriend. De stoomboot uit Spanje mag niet meer aanmeren, Europa werd omgetoverd tot een voor de Sint oninneembaar fort.

Of het nu gaat over het klimaat, de gascentrales, de nieuwe pandemiewet of de hongerstakers: in de Kamer clasht het voortdurend tussen de Vivaldi-ministers en de oppositie. Daar is volgens N-VA-fractievoorzitter Peter De Roover een goede reden voor. 'De regering heeft het parlement in een fuik gelokt.'
 

Even geen politiek vandaag. Dus niks over de miscommunicatie van Verlinden of het polariserende opgejut van Vandenbroucke. Geen politiek en geen corona. Allez, geen cijfers, geen statistieken, geen belerende vingers, geen complottheorieën, geen virologen, gewoon over een zondag in tijden van… corona.

Het zouden de namen kunnen zijn van twee boeven uit een goede oude Vlaamse stripreeks; een tongbreker voor Franstaligen die het Nederlands onder de knie willen krijgen of gewoon de nuchtere vaststelling van wie met donker beglaasde bril de dingen des levens overschouwt.

Op zondag kan je vooruitkijkend mijmeren maar ook terugblikkend. Dat laatste ga ik vandaag doen en niet zo’n klein beetje ook. Decennia keren we terug in de tijd. Terugblikken op de voorbije week maar ook op vele jaren geleden, want plots zag ik gisteren, al wandelend tussen nietsvermoedende schapen, paralellen die toch een opvallend patroon laten zien.

Gisteren bespraken we in de Kamer van Volksvertegenwoordigers het voorstel tot activering van de pandemiewet, lees: het buitenspel zetten van het parlement bij de beslissingen over het coronabeleid door het verlenen van volmachten aan de regering. De meerderheid keurde dat voorstel goed. De fracties van Open VLD, Groen of Vooruit vonden het niet eens nodig tussen te komen in het debat. Met de mond gesloten, duwden ze op het groene knopje, wellicht zelf te gegêneerd om de zaak ook nog openlijk te verdedigen.