Opinie

De paastijd inspireert, in Nederland meer dan in Vlaanderen, tot religieus getinte gedachten met uitlopers naar de politieke praktijk. Over Bijbelse waarden bij partijen die het godsgeloof verre voorbij zijn bijvoorbeeld. 

Met een nipte overwinning in het grondwettelijke referendum lijkt Turks president Erdogan zijn slag thuis te halen. De terugkeer van de sultan klinkt hier en daar, of een heropstanding van het Ottomaanse Rijk. Er is echter ook een parallel die kan getrokken worden voor Erdogan in de Turkse geschiedenis; één die een sombere toekomst voor hem voorspelt en een waarschuwing voor het hele Turkse volk inhoudt. Als een ware Enver Pasja zou Recep Tayyip Erdogan wel eens de leider kunnen zijn die met zijn machinaties het einde van de Turkse staat zoals wij ze vandaag kennen, inluidt.

‘Hoe N-VA het middenveld probeert te temmen’, kopt een drie bladzijden lange analyse in De Morgen over de omgang van mijn partij met het zogenaamde middenveld. Het vormde een deel van mijn zondags leesvoer en schreeuwde om aanvulling omdat hét kernprobleem in het stuk niet wordt aangeraakt.

Deze zondag maakte ik even tijd voor een ongelezen stuk uit een krant van donderdag. De krant heet De Telegraaf, de auteur Nausicaa Marbe en het artikel ging over taal en het echt structureel racisme dat schuil kan gaan achter het discours van multiculturalisten, in dit geval uit de onderwijswereld.

Als Eric Van Rompuy blogt, dan spettert het venijn in het rond; meestal richting N-VA. Maar ik ben, als kamerfractievoorzitter van de grootste volkspartij van Vlaanderen, uiteraard steeds zoekend naar goede oplossingen. Vandaar dit concrete voorstel aan mijn waarde CD&V-collega.

Een tussenlanding in Frankfurt geeft de kans om een gratis greep te doen in het Duitse krantenaanbod. Zo werd de Süddeutsche Zeitung mijn zondagslectuur samen met Die Zeit. Die had ik een dag eerder wel gewoon gekocht.

In het weekeinde wil er wel eens tijd overschieten om een buitenlandse krant te lezen. In De Volkskrant – ‘links-elitair ochtendblad’ zoals een lezer de krant in de zaterdageditie noemde – ging het uiteraard over de voorbije Nederlandse verkiezingen.

Wie wil dat we (ooit) vooruitgang boeken op het vlak van Vlaams zelfbestuur, zal moeten rekenen op de N-VA. Deze wetmatigheid geldt zelfs voor wie uit die partij stapte. 

Ik bleef (weer) haken achter een krantenzinnetje. De haak van vandaag: moeten politici meer doen dan de wet naleven en, vooral, moeten de andere burgers meer doen dan de wet naleven? 

Voerde onze politieverbindingsofficier (LO) in Turkije zijn job uit zoals mag verwacht worden, nadat hem door Turkije gemeld werd dat Ibrahim El Bakraoui (die op 22 maart mee de aanslag pleegde in Zaventem) was aangehouden aan de Turks-Syrische grens in het kader van een politieactie tegen terrorisme? Jan Jambon vond van niet omdat de LO drie weken wachtte om werk te maken van de vraag naar meer info die hem vanuit Brussel bereikte, nadat hij werd ingelicht dat het over een zware crimineel ging. De betrokkene, Sébastién Joris, kwam gisteren zelf getuigen in de parlementaire onderzoekscommissie (POC).