Opinie

Goede artikels zetten aan tot denken en dus ook tot gedachten. Een boeiend dubbelinterview in De Volkskrant over emoties, fake news en sociale media lokte bij mijn enkele bedenkingen uit over… emoties, fake news en sociale media. 

Van politici worden antwoorden verwacht. Sommige collega’s wekken ook graag de indruk die altijd meteen leverbaar in stock te hebben. Sta me toe daarin wat bescheidener te zijn. Bovendien ging het parlement intussen in reces en sloot de regering af met een ambitieus Zomerakkoord vol antwoorden, dus mag ik het voor mezelf ook enkele weken wat gemakkelijker maken en me deze periode beperken tot het aansnijden van problemen. De oplossingen… hopelijk vinden we die ook.

De regering klopte vannacht een stevig pakket hervormingsmaatregelen af. Uiteraard en terecht krijgt de hervorming van de Vennootschapsbelasting, waar Johan Van Overtveldt zo lang voor gewerkt heeft, zeer veel aandacht. Maar ook een andere maatregel moet een echte trendbreuk genoemd worden.

Complottheorieën hebben wel wat. Ze maken een ingewikkelde realiteit heerlijk simpel en begrijpelijk. Wie er van houdt, vindt altijd iets naar de gading. Katholieken of vrijmetselaars; de communisten of de CIA; de moslims of de joden, ze complotteren er lustig op los naar het schijnt. Uiteraard staat er ook een complotterende graaf ter beschikking.  

Na de eerste ronde schreef ik dat de grootste troefkaart die Macron kan uitspelen Marine Le Pen heet. De tweede ronde toonde dat loepzuiver aan. Wie in Macron hét alternatief ziet, steunt toch meer op hoop dan op cijfermateriaal.

Wanneer een land als Saoedi-Arabië lid wordt van de VN-vrouwenrechtencommissie dan lijkt dat voor ons op een slechte grap; blijkt dan nog dat België voor dat lidmaatschap stemde, dan vechten ongeloof en verbijstering om de eerste plaats. Begrijpelijk uiteraard en toch ging het debat in de Kamer bij de meeste fracties aan de essentie voorbij.

De eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen verliep als verwacht en de kiezers van Le Pen gingen uit de bol want “Marine stoot door”. Ook tweede ronde zal wellicht ook geen verrassing brengen en dan worden zij dé verliezers van het verhaal.

De paastijd inspireert, in Nederland meer dan in Vlaanderen, tot religieus getinte gedachten met uitlopers naar de politieke praktijk. Over Bijbelse waarden bij partijen die het godsgeloof verre voorbij zijn bijvoorbeeld. 

Met een nipte overwinning in het grondwettelijke referendum lijkt Turks president Erdogan zijn slag thuis te halen. De terugkeer van de sultan klinkt hier en daar, of een heropstanding van het Ottomaanse Rijk. Er is echter ook een parallel die kan getrokken worden voor Erdogan in de Turkse geschiedenis; één die een sombere toekomst voor hem voorspelt en een waarschuwing voor het hele Turkse volk inhoudt. Als een ware Enver Pasja zou Recep Tayyip Erdogan wel eens de leider kunnen zijn die met zijn machinaties het einde van de Turkse staat zoals wij ze vandaag kennen, inluidt.

‘Hoe N-VA het middenveld probeert te temmen’, kopt een drie bladzijden lange analyse in De Morgen over de omgang van mijn partij met het zogenaamde middenveld. Het vormde een deel van mijn zondags leesvoer en schreeuwde om aanvulling omdat hét kernprobleem in het stuk niet wordt aangeraakt.