Opinie

Jarenlang vormden Koerdische milities in Syrië de ‘grondtroepen’ in de strijd tegen Islamitische Staat (IS), waarin ze onze meest betrouwbare partner bleken. Die klus lijkt amper (grotendeels) geklaard of Turkije start een offensief tegen de Koerdische enclave Afrin. De relaties tussen Turkije en de Verenigde Staten, die nauw samenwerken met die Koerden, gaan daarmee verder op scherp. Weet Washington nog welke weg te volgen en/of worden de Koerden weer het kind van de rekening? Met sympathie geraakt men nergens in de wereldpolitiek; nuttig zijn is de boodschap.

Zijn hoge erfenisbelastingen ‘fair’? Kinderen opvoeden in staatsinstellingen zou de samenleving dan wellicht pas echt rechtvaardig maken.

Beweging.net (ACW) vindt dat het middenveld wordt gemuilkorfd door (N-VA) politici. Bedoeld wordt eigenlijk: laat onze oude, ongecontroleerde machtsbastions de resultaten van het kieshokje ongehinderd tegenwerken.

Volgens N-VA-Kamerfractieleider Peter De Roover dreigt de botsing tussen Israël en Iran van afgelopen weekend wel degelijk een nieuwe oorlog in te leiden. De Roover nam begin februari deel aan een parlementaire missie naar Israël. 'Die leerde veel over de achtergrond bij de uitbarsting van vorig weekend'.

Bart De Wever gooide een steen in de kikkerpoel met een betoog over de spankracht van onze sociale zekerheid in tijden van grote migratiestromen. Naar een inhoudelijk debat werd toch zo veel gevraagd en dus waren we allemaal benieuwd naar de antwoorden. De politieke linkerzijde hield over de kern van het debat de lippen echter stijf op elkaar.

Gisteren serveerde De Standaard de lezers een stevige portie vooringenomen activisme. Een uitdrukkelijke verontschuldiging is het minste dat mag verwacht worden van een krant die zich graag onderscheidt van de sociale media omdat die een gebrek aan nuance zouden vertonen. 

In veel Iraanse steden en stadjes werd tijdens de jaarwissel betoogd, tegen prijsverhogingen maar ook tegen het establishment. Velen in het westen reageren geestdriftig, zeker in de Iraanse diaspora die hoopt dat er eindelijk een einde komt aan het regime. De wens is hier de vader van de gedachte want het einde van het regime van de ayatollahs is wellicht nog niet voor morgen. 

In een column bepleit een Nederlandse racismebestrijdster het experiment om onze (ver)schillen af te pellen tot slechts de mens over blijft. Maar willen we dat wel; alleen maar ‘een mens’ zijn?  

Het had amper persaandacht gekregen als Anna Moezytsjoek deze week in de Saoedische hoofdstad Riyad weer wereldkampioene snelschaken was geworden. Haar aankondiging het tornooi te boycotten haalde wel wereldwijd mediakoppen. Dit opvallende statement voor vrouwenrechten blijkt echter niet helemaal consequent en oogstte goedkeurend geknik uit verrassende hoek.

De Amerikaanse president Donald Trump besliste om Jeruzalem te erkennen als hoofdstad van Israël. Zijn aankondiging de ambassade van Tel Aviv naar die stad te verhuizen, lokte wereldwijd, vooral afkeurende, reacties uit. Nochtans waren Palestijnse diplomaten net heel hoopvol over the Donald. Zijn krediet lijkt nu echter zwaar gehavend en niet alleen dat van hem. Peter De Roover en Els van Doesburg berichten.