Kamervoorzitter Peter De Roover haalt alles uit zijn prille vaderschap - 'Ik ga het missen als Marcel straks niet meer tegen m'n schouder aan ligt'

Ze vormen hét powerkoppel van Antwerpen: zij is burgemeester, hij Kamervoorzitter. In een brasserie in Ekeren ontmoeten we de levenspartner van Els van Doesburg. Ze verhuisden recent van een 'stadswijk met uitdagingen' naar de groene rand. De reden is niet ver te zoeken. De plaatsvervangster van Bart De Wever op 't schoon verdiep beviel in juni vorig jaar van Marcel. Intussen heeft Els ook nog opnamen voor het nieuwe seizoen van 'Een Echte Job' op VTM, waarin ze net als Toby Alderweireld, Ward Lemmelijn en Gerben Tuerlinckx een verpleeguniform aantrekt.

'Ik moest Els al een paar dagen missen door haar tijdelijk werk in het ziekenhuis', glimlacht Peter. 'Ze gaat dat heel goed doen. Toen onze relatie bekend raakte en ze de politiek leek te moeten verlaten, wilde ze verpleegkunde gaan studeren. En als Antwerps schepen begeleidde ze de megafusie tot ZAS, Ziekenhuis aan de Stroom.'

Ivoren toren

Op sociale media hadden haters al commentaar op haar deelname aan 'Een Echte Job'. 'Heeft die niets beters te doen?' 'Is politiek dan geen echte job?' De Roover haalt z'n schouders op. 'Politici mogen niet in een ivoren toren zitten. Maar als Els dan een ochtendshift doet op de werkvloer, is het ook weer niet goed. Politiek is inderdaad geen gewone job. Een parlementslid blijft dat gemiddeld slechts zeven jaar, mensen als Herman De Croo zijn een uitzondering. Weet je, in de 19de eeuw was politiek vaak iets voor aristocraten die dat erbij namen. Zelf ben ik net als Bart De Wever uit een heel gewone broek geschud. M'n moeder zaliger, Jeanneke Dierckx, zou nogal ogen trekken als ze me zag zitten op dat verhoog in het parlement.'

Kamervoorzitter Peter De Roover is 'eerste burger van het land'. Vandaag is hij met z'n bescheiden Fiat 500, maar z'n andere wagen met chauffeur heeft nummerplaat A1. In het protocol gaat hij de premier vooraf. Is hij dan de baas van Bart De Wever? 'Ik niet de zijne en hij niet de mijne', klinkt het. 'Dat de parlementsvoorzitter op één komt, wijst op de liefde van de founding fathers van ons land voor de wetgevende macht. Rechters en ministers worden niet aangeduid door het volk, volksvertegenwoordigers wél. Da's op en top democratie: het volk beslist. De wetgevende zou de eerste der machten moeten zijn. Helaas is het vaak het kneusje.'

Toen De Wever nog geen premier was, zat hij vaker in het Antwerpse stadhuis dan in de Kamer. Blijft hij een koele minnaar van het parlement?

Premiers houden zelden van het parlement, dat hen op de rooster legt. Ik was destijds zijn fractievoorzitter. Hij kwam trouw stemmen, maar zat zelden in de bankjes. Bart was een slechte parlementair maar een uitstekende volksvertegenwoordiger. Hij palmde toen vaak mijn bureau in om allerhande gesprekken in te plannen. Als premier krijg je hem er moeilijk binnen. Maar eens hij er is, krijg je hem met geen stokken buiten. (lacht)

Wel meer politici vinden het een praatbarak. Veel geblaat, weinig wol?

Het woord zegt het zelf: parlement, parler. (glimlacht) Ministers weten echter dat ze niet onvoorbereid moeten afkomen, er kan immers veel mislopen. De Zweedse regering viel over het Marrakesh-migratiepact (internationale overeenkomst om migratie veiliger te laten verlopen, nvdr) vanwege de dynamiek in de Kamer toen.

Maar de échte macht ligt bij de partijvoorzitters, toch?

Ik vrees dat die buiten onze politiek ligt. Onder andere bij Europa, dat ons werk voor een groot deel stuurt.

Heb je spijt dat de Kamervoorzitter vooral modereert en niet deelneemt aan het debat?

Het glazuur op mijn tanden is verdwenen. (lacht) Tuurlijk kriebelt het vaak, maar ik moet neutraal blijven. Ik kan Barbara Pas moeilijk het woord ontnemen, en even later met haar in debat gaan. Binnen de partijorganen kan ik gelukkig wel nog mijn gedacht zeggen.

Heel wat parlementsleden vinden de huidige besparingen te ver gaan. Wat zeg jij?

Je kan maar de centen opdoen die je hebt. En er is geen stootblok. Vivaldi gaf het geld al uit waarmee de volgende crisis moest worden aangepakt. De voorbije maanden zijn goede en nodige structurele maatregelen genomen, maar het tekort is daarmee nog niet verdwenen.

De huidige regering lijkt permanent in crisis. Is de oppositie aan 't feest?

Bart is heel sterk in beeldspraak, het probleem is dat hem dat soms achtervolgt. Zoals met die 'stinkende kameel'. Dat was inderdaad niet fraai. Ik zag Jan Jambon met de ogen draaien toen hij in 't parlement die btw-hervorming moest uitleggen. Velen hoopten dat deze regering homogeen zou zijn, maar de ideeën over de publieke financiën liggen bij de regeringspartijen toch ver uit elkaar.

Jij daarentegen krijgt veel lof, zelfs van de oppositie. Doet dat deugd?

Ik ben niet het loopjongetje van de regering, de oppositie beseft dat. Meteen na de verkiezingen leek het voor iedereen een uitgemaakte zaak dat ik parlementsvoorzitter zou worden. Tot mijn grote verbazing vond men mij daar de geknipte persoon voor. Ik ben ook herverkozen zonder tegenkandidaat.

Klopt het dat je alle parlementsleden met hun verjaardag een whatsapp stuurt?

(knikt) Da's m'n eerste werk 's morgens.

Hoe hou je pinnige politici in 't gelid?

Dat lukt wel met mijn 30 jaar ervaring in het middelbaar onderwijs. Uit ervaring weet ik ook: hoe langer een debat duurt, hoe minder goed het wordt. Vincent Van Quickenborne was ooit úren aan het woord. Hij heeft een goed gaspedaal, maar helaas geen rem.

Wat is lastiger: opstandige pubers of kibbelende politici?

Het is allebei... boeiend. Leerlingen willen geen inconsequente leraar. Maar een parlementslid het zwijgen opleggen, is nooit evident. Al moet ik vaak de microfoon uitzetten. Bij de vragenronde pas ik de regels inzake spreektijd strikt toe. Iemand als Bouchez blijft altijd netjes binnen de tijd. Da's een vlotte spreker, hij heeft niet eens een papiertje nodig.

Waalse politici lijken vuriger dan Vlaamse.

Dat is zo. Georges-Louis Bouchez is niet vies van provocatie af en toe. Meestal is de oppositie wat driftiger dan de meerderheid. Als iemand in het halfrond een collega bij naam noemt, krijgt die vijf minuten om daarop te reageren. Mensen als Raoul Hedebouw misbruiken dat systeem wel eens door met namen te strooien.

Is het geen pijnlijk spagaat om als Vlaams-nationalist het Belgische parlement te leiden?

Ik zou willen dat het anders was, maar belangrijke bevoegdheden zoals pensioenen en justitie zijn nu eenmaal federaal en niet Vlaams. Het zou onverantwoord zijn om op het federale niveau aan de zijlijn te blijven staan tot die zaken zijn overgeheveld.

Hoor je nog iets van Siegfried Bracke, een van je voorgangers?

Da's al een tijd geleden. Siegfried neemt me bepaalde zaken kwalijk. Ik heb nooit gezegd dat hij illegale dingen heeft gedaan. Maar bepaalde toestanden voelde hij niet goed aan.

Blijft de Kamer een deel van zijn pensioenextra's terugvorderen?

Er lopen inderdaad processen. Siegfried won daar onlangs een van. Ik heb me daar niet mee te moeien.

Besparen politici nu wél genoeg op zichzelf?

De voorbije tien jaar is het parlementair pensioen gehalveerd, net als de opstapvergoeding. We leveren ook 5% in op ons loon. Verdienen parlementsleden te veel? Nee, al vind ik dat sommige parlementsleden het niet verdienen. Da's nog wat anders.

Naast het parlement heb je ook een jong gezin.

In het parlement ben ik eerste burger, in Antwerpen tweede en thuis derde. (lacht) Vader worden op je 63ste is een aparte ervaring. Zopas was ik op een tentoonstelling van m'n andere zoon. Wannes is 33 jaar en maakt fantastische houtskooltekeningen. 'Was hij vroeger ook zo'n makkelijk kind?' vroeg Els. Eerlijk, ik weet dat niet. Als jonge ouder sta je daar niet zo bij stil omdat je constant in een rush zit.

In juni wordt Marcel 1 jaar. Heeft hij zijn eerste stapjes al gezet?

Hij is tien maanden en kruipt als een haas. Dan heb je geen nood om te stappen. Wat ik nu zeg, is pure wetenschap: Marcel is een crème van een kind! Hij lacht de hele tijd en kraait van plezier als hij in de kruiwagen wordt rondgereden. Ik ga het missen als hij straks niet meer tegen m'n schouder aan ligt.

Wie ververst de luiers?

We verdelen de taken in de mate van het mogelijke. In het begin gaf Els borstvoeding, dat kon ik niet van haar overnemen. Intussen ben ik wel een ervaren luierververser. Dat komt in het parlement misschien nog van pas.

Komt er een tweede kind?

In mijn geval dan een derde, want Wannes is er uiteraard ook nog. Misschien wacht ik daar beter nog eens 33 jaar mee. (lacht)

Tekst: Guy Van Gestel