Het ietsisme: deel 279

Bij de start van het parlementaire werkjaar op 25 september 2025 waarschuwde ik (nog eens) voor het ‘ietsisme’.

Vandaag lees ik daarvan een doorslag in De Morgen van de hand van Bart Eeckhout.

Het ogenblik is gepast om het algoritme dat ik toen suggereerde nog eens onder de aandacht te brengen:

Wanneer moet ‘de politiek’, wanneer moeten wij regelgevend optreden?

Vraag 1: vormt de aanleiding echt een probleem? Soms lijkt het dat wij problemen uitvinden die er niet echt zijn.

Indien ‘ja’ op vraag 1 volgt

Vraag 2: moet ‘de politiek’ dat probleem oplossen?

Niet alles dient bij wet of kb geregeld. Burgers kunnen aardig wat problemen zelf aanpakken.

Indien ook vraag 2 toch met ja beantwoord wordt

Vraag 3: Lost de oplossing die u suggereert het probleem ook op? Soms denken we dat het volstaat de indruk te wekken ‘iets’ te doen. Het ietsisme lijkt mij een spook dat we uit dit huis moeten verdrijven.

Volgt er weer een ja, dan

Vraag 4: weegt de oplossing op tegen de nieuwe problemen die ze schept? Ook die vraag wordt te dikwijls, maar volkomen onterecht, genegeerd. Bij vier keer ‘ja’ - er is een probleem dat wij moeten aanpakken, dat we kunnen oplossen en waarmee we niet meer ellende creëren - en alleen dan lijkt me politiek handelen gepast maar in die gevallen ook noodzakelijk.

De toepassing van dit algoritme zou het aantal initiatieven hier zeer reduceren maar de relevantie van ons huis verhogen indien we wat rest met passende doorzetting aanpakken.

Facebook, 25 maart 2026