De corona-actualiteit

De corona-actualiteit

 

Peter De Roover aan Alexander De Croo (eerste minister) over "De corona-actualiteit".

Mijnheer de premier, wanneer het over een zaak als corona gaat, dan past sereniteit. U hebt mij hier over deze zaak dan ook nooit het oppositiepedaal tot op de bodem zien indrukken want wij moeten wel kritiek geven maar wij mogen elkaar niet tegenwerken. Wij moeten partners zijn bij het bestrijden van deze uitdagingen. Ik meen dat we bondgenoten zijn die weten dat het vierkant van onderwijs, economie, geestelijke en fysieke gezondheid en zorgsector het vlot is waarop we minimaal onze samenleving moeten laten drijven.

Dat mag echter geen wedloop worden naar de hoogste plaats op het schavot bij een of andere prijsuitreiking. Deze week hebben we daar toch een voorbeeld van gezien, in tegenstelling tot de indruk die misschien gewekt wordt. De maatregelen waartoe in consensus werd besloten door de Vlaamse regering moesten – sommigen hebben dat met verbazing vastgesteld – notariële afstempeling krijgen via een ministerieel besluit, wat ook gebeurd is. Dat is snel gebeurd, waardoor wij vandaag een kortere periode hebben tussen de afkondiging van het akkoord en de daadwerkelijke uitvoering. Dat is een goede zaak.

In diezelfde geest wil ik twee vragen stellen. Wanneer zich nieuwe maatregelen opdringen, dan moeten we die nemen. Daarbij moeten we echter ook nagaan in welke mate de oude maatregelen gehandhaafd zijn en in welke mate ze zijn nageleefd. Het heeft immers geen zin om nieuwe maatregelen in te voeren als ze toch niet worden nageleefd. Mijnheer de premier, in welke mate zal men bijvoorbeeld op federaal niveau de lokale politie kunnen ondersteunen bij het doen naleven van maatregelen?

Er is ook zware druk op de zorgsector. Welke maatregelen kan uw regering op dat vlak nemen, naast wat er in de deelstaten gebeurt? Een initiatief dat bij ons zeker op prijs wordt gesteld, is de aanpassing van de nomenclatuur zodat het aantal mensen bij de testing uitgebreid kan worden, wat nieuwe handen vrijmaakt voor andere terreinen binnen de zorgsector.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

Mijnheer de voorzitter, mijnheer de eerste minister, ik dank u voor uw antwoord.

Het is duidelijk dat, behalve die gezamenlijke sokkel waarvoor u moet zorgen en hebt gezorgd, wij desgevallend ruimte moeten hebben voor specifieke maatregelen. Misschien kunnen wij de ervaring dan wel delen. Ik citeer u daarin.

De handhaving is natuurlijk van het allergrootste belang. Wanneer nieuwe maatregelen nodig zijn, zijn ze nodig. Zij kunnen echter nooit het alternatief zijn voor het niet-naleven van de vorige maatregelen.

Ik zou mijn resterende seconden willen benutten met het voorlezen van een berichtje dat een urgentiearts mij bezorgde. Het is geen wetenschappelijk advies maar een noodkreet: "Verstrengingen ten opzichte van de maatregelen van begin herfst waren epidemiologisch gezien eigenlijk niet nodig geweest als men de regels goed had opgevolgd, maar een gruwelijk groot aantal trok er zich geen bal van aan. De verstrengingen zijn eigenlijk niets meer dan handhavingbesluiten omdat de egoïstische" – excuseer mij, ik citeer alleen maar – zakken die de bevolking uitmaken altijd wel een reden vonden om de regels om te buigen of te negeren. Dit is een epidemie van het egoïsme geworden. Ik hoop dat de lijkkisten klaar staan."

Dat is de hartenkreet van iemand die aan het front staat. De naleving (…)

 

Plenaire vraag van 29 oktober 2020

Foto: Belga