Opinie

Bij grote hitte kan een koude douche helpen. Een Spaanse filosoof schetste zowat honderd jaar geleden een, laten we zeggen uitdagend beeld van de ‘massamens’. Past het ook nog vandaag? Zo ja, kan het voor zo’n douche zorgen, weliswaar één die niet verkwikkend te noemen is. Of toch en is een blik in die spiegel juist heilzaam om te helpen een alternatief te vinden voor paniekerige eindtijdprofetieën dan wel zorgeloos gefluit in het donker. De bizarre synthese waarbij anderen verantwoordelijk zijn voor de komende eindtijd en stevig moeten inleveren terwijl we zelf recht hebben op zorgeloos gefluit, klinkt toch net iets te gemakkelijk.

Toen ik een tijd geleden ‘La Superba’ las, wist ik niet dat De Hoogmoedige dit jaar onze reisroute door de laars enkele dagen zou onderbreken. Ilja Leonard Pfeijffer ontdekte jaren geleden Genua, want het gaat dus over die stad, bleef er hangen en schreef er dat literaire monument over. Je houdt van schrijver Pfeijffer of je houdt er niet van. Ik hou er van en heb moeite om te snappen waarom je er niet van zou houden.

(Noot achteraf geschreven: Het zal de zalige omgeving geweest zijn die me van geen ophouden deed weten. Noem het een stevige cappuccino, al hoor je die volgens de regel niet meer te drinken na 11 uur. Wie evenwel in het lezen volhardt, komt op het einde de passus tegen waar ik u om uw medewerking bid.)

Als de regering van Alexander De Croo niet voor de bizarre bijzonderheid zou gaan zorgen om tijdens het parlementaire reces wél beslissingen met inhoud te gaan nemen en als de zomerse rust niet wordt verstoord door echte (overstromingen in de Vesder-vallei) dan wel ietwat overtrokken (fipronil) calamiteiten, zit de kans er in dat de volgende weken wat minder hectisch zullen verlopen.

Het verschil tussen reces - de vergaderingen worden opgeschort - en vakantie - uitstrekken met de zalige wetenschap daar niet bij gestoord te zullen worden - bleek voorbije week weer cruciaal. Geen commissiezittingen, plenaire vergaderingen of partijbijeenkomsten voor mij; geen gemeenteraad, schepencollege of bestuursvergadering voor haar.

Het reces kwam voor de regering-De Croo niets te vroeg. De amechtige zoektocht naar iets wat lijkt op een geloofwaardige zomerdeal leverde slechts minipakketjes op die er in essentie op neerkomen dat de Vivaldi-partijen akkoord gaan de noodzakelijke socio-economische hervormingen uit te stellen.

Uiteraard zou ik nu graag het verwachtingspatroon kennen dat de titel van deze zondagsmijmering bij u oproept want ik ga inderdaad wat neertikken over kontjes.

Ik heb net ‘de beest’ uitgehangen en hoop van u hetzelfde. Gelukkig viel 11 juli niet enkele dagen eerder want dan was ons leeuwtje bevangen door rook. De wind zat woensdag gelukkig goed genoeg om de verschrikkelijke brand in mijn oude alma mater niet te laten uitgroeien tot een absolute stadsramp. De echt authentieke oudste gebouwen van wat in mijnen tijd nog UFSIA heette, bleven dankzij die windrichting gespaard. De prijs voor die chance was mild want deze wind dreef de rook via een openstaand venster ons huis binnen.

‘t Mijmeren begon wat later vandaag, want de dag van gisteren eindigde ook later, namelijk vandaag.

Niet meteen het meest sexy thema, de belastingschijven, maar wat ik in het parlement aanklaag kost u wel hopen geld dat langs de achterdeur wordt weggenomen door de regering-De Croo die intussen in uw voortuin voortdurend toetert hoe veel ze doet voor uw koopkracht.