Opinie

‘Hotel Mama’, ik verbleef er vele jaren, ook nog toen ik al geacht mocht worden op eigen benen te kunnen staan. De uitbaatster dreef haar doening met veel zin voor maat. Deel van het loon afstaan en in ruil was en plas gedaan, goede burgerlijke keuken beschikbaar, zonder sluitingsdag. Alles keurig opgeplooid en warm geserveerd. Verder bemoeide de uitbaatster zich amper of niet met mijn bezigheden die zich nog slechts in zeer geringe mate afspeelden binnen haar blikveld. Zij vroeg niet wat ik uitspookte, ik vertelde het haar ook niet en we hadden dan ook nooit ruzie.

Genoot u van dat extraatje uurtje nachtrust, dat u verdiende door er zes maanden geleden één af te geven? Wij hebben hondje Tuur op bezoek. Die hanteert geen uurwerk en wilde die ochtendplas dan ook niet uitstellen. Maar eens geledigd, draaide hij zich weer lekker in een bolletje. Geen hond overboord dus.

Er zijn van die weken die de goesting verder opdrijven. Vorige week was er zo een. De regeerverklaring van de club-De Croo was om te huilen en stimuleerde om verder te ijveren voor een ander beleid.

De concrete situatie ben ik intussen vergeten want de voorbije week telde aardig wat wakende uren, bovengemiddeld veel, waarin ik aardig wat mensen, bovengemiddeld veel, tegen het lijf liep en ik werd dus wel eens aangesproken als ‘mijnheer De Roover’, meer specifiek ergens-ik-weet-niet-waar door iemand-ik-weet-niet-wie en dat vormt de aanleiding voor het hiernavolgende.

Wanneer u dit leest, sjees ik in mijn rode bolletje , mijn cinquecento, zo’n wagentje dat je alleen al voor de naam aanschaft, ergens richting Ronse, dan wel ergens tussen Ronse en Anzegem, of, indien u een laatlezer bent, alweer ergens halfweg tussen zuidwest-Vlaanderen en de koekenstad.

‘Hola, De Roover, ‘t is zondag hé’, hoor ik u tot hier zuchten terwijl u al na de eerste zin zin hebt om af te haken.

Italië ligt dus intussen achter de rug maar daarmee is niet gezegd dat elk uitzicht op avontuur voorbij zou zijn. Ik ben momenteel bijvoorbeeld op avonTuur.

We schrijven 1952. Vincent Auriol was Franse president, de eerste in wat de vierde republiek werd gedoopt aangezien ze volgde op de derde. Die had de tweede wereldoorlog niet overleefd en de nieuwe grondwet van 1946 bepaalde dat de macht van de president serieus werd teruggeschroefd ten voordele van de Assemblée Nationale.

Iedereen heeft het er over: de energiefactuur. Simpele oplossingen zijn er niet. Wie beweert van wel, belazert het publiek. Het valt me echter op dat een voor de hand liggende vraag zowat compleet vergeten wordt. Daarover dit stukje.

Het is nog enkele dagen augustus, dus als ik me haast, mag het nog over de vakantie gaan. Weliswaar schrijf ik deze woorden alweer gezeten in ons petieterige stadstuintje maar de hemel is blauw (als ik mijn rechteroog dichtknijp zodat ik die wolk niet waarneem), de zon doet de vijgenbladeren lichtgroen oplichten, de oleander bloemt nog en vooral de wat afgebladderde beige scheidingsmuur maakt het niet zo moeilijk me te verbeelden dat ik nog ergens in Italië vertoef. De espresso staat naast me en er beginnen zowaar kerkklokken te luiden.