Het stof is neergedaald, de stemmen geteld.

Het stof is neergedaald, de stemmen geteld.

 

Een samenvatting op de day after van de, voor mij, meest opvallende vaststellingen van de verkiezingen.

Wij blijven met voorsprong de grootste maar het had meer mogen/moeten zijn;
de grootste verrassing is de afkomst van de winst van VB;
de grootste teleurstelling vinden we bij Groen en CD&V;
de politieke kloof tussen noord en zuid was nooit groter.

We blijven de grootste maar onze voet die we op het schaakbord plaatsen, is minder groot dan gehoopt. Stel je even voor - hypothetisch - dat de kiezers die VB er bij won, hadden gekozen voor N-VA dan gingen we richting 40%. Dan lag echt Vlaams zelfbestuur voor het grijpen. Een droom maar politiek wordt overdag bedreven. De kiezer legde de kaarten anders. Of dat de zaak van de Vlamingen meer zal baten, moet nog blijken. De kiezer bleek ongeduldiger dan gehoopt.

De winst van VB was groter dan verwacht maar kwam opvallend genoeg bijlange niet helemaal van de N-VA. Dat is het goede nieuws. Nooit eerder stemden meer Vlamingen voor een Vlaams-nationale partij. Partijen als CD&V of SP.a bloedden relatief het meest. Ook Open VLD (en MR) deed (deden) het slecht. Was het dan echt verstandig om dat Marrakesh-pact er door te drukken? De problematiek van asiel, migratie en integratie staat wel degelijk bovenaan de bekommernissen van heel veel burgers. De Zweedse collega’s hadden terzake toch beter wat meer naar ons geluisterd.

De Groene golf kwam niet uit de startblokken. Ternauwernood haalt Groen - de opiniepeilingspartij - 10% in Vlaanderen en dat na maandenlange agendasetting die Groen perfect bediende. Onze Antwerpse nr 2, Valerie Van Peel, haalt meer voorkeurstemmen dan een falende Kristof Calvo. Als Groen nu niet gigantisch wint, wanneer dan wel? Het project van die partij is en blijft er één van een stedelijke elite. De CD&V is nog slechts de schaduw van een volkspartij. Enerzijds de steden totaal kwijt, anderzijds wegzakkend op het platteland. Profielloosheid trekt geen kiezers aan.

De kloof noord/zuid ontstond in dit land met de invoering van het algemeen stemrecht. Maar ze is vandaag groter dan ooit. PS is linkser dan SP.a, Ecolo linkser dan Groen, PTB linkser dan PVDA. En de Franstalige versies halen beduidend hogere percentages dan hun Nederlandstalige versie. Samen komen ze aan 55% in Wallonië en 25% in Vlaanderen. De grootste partijen in Vlaanderen, de N-VA en VB (samen ruim 43%), hebben in het zuiden niet eens een inhoudelijk vergelijkbare bondgenoot. Politiek bestaat België niet en dat is geen dogma maar een democratisch vaststelbaar feit.

Oh ja, mijn score? Ik heb mijn doel gehaald. 26609 keer dikke merci! Kiezen voor het lijstduwerschap was een gok. Maar voor mij is politiek toch ook ploegspel. Ook in de campagne koos ik voor samenwerking, dikwijls om jonge kandidaten (die het ook uitstekend deden) een duw in de rug te geven. Mooi dat zo veel kiezers me daarbij gesteund hebben en er voor zorgden dat ik op eigen kracht weer naar de Kamer mag.

Tot slot een woord van spijt, want we verliezen enkele goede krachten in de Kamer. Verdomme toch Johan, Rita, Koenraad, An, Brecht, Siegfried, Werner en Peter; we gaan jullie missen. Het doet pijn vast te stellen dat goed werk in de schaduw van het parlement toch zo weinig gewaardeerd wordt in het stemhokje. Dat moet me toch nog even van het hart.

Tekst geplaatst op mijn Facebookpagina op 27 mei 2019.

Labels