Zondagsmijmering: Over een riviertje

Ware Caesar niet met het nodige gedruis daardoor gewaad, ik heb het over die Rubicon natuurlijk, het prutsstroompje zou ons volkomen onbekend gebleven zijn.

Het was een Romeins veldheer evenwel niet toegestaan dat grenswatertje te overschrijden en omdat genaamde Julius C. dat verbod aan zijn sandalen lapte, zette hij een stap waarop terugkeer niet meer mogelijk was. De dobbelsteen lag gesmeten in de pietjesbak.

Een beek, een natte scheet, een waterke van niemendal die Rubicon maar sedertdien wel een van de drukst bevaarde der waterwegen. Zo trok niemand minder dan de Amerikaanse president deze voorbije week van de ene oever naar de andere.

Ook ten onzent werd voorbije dagen de Rubicon overgestoken, even figuurlijk uiteraard maar beduidend minder de wereldpers beroerend. Vandaar deze mijmering, ter delging van dat vacuüm.

Onze spruit ontdekte de afstandsbediening van ons weinig gebezigd maar toch naar behoren werkend televisietoestel, aanvankelijk om op te zabberen. Een toevallige druk op een knop activeerde plots dat tot dan voor hem slechts zwarte vlak in de huiskamer. Het verband tussen het bepotelen van dat kastje en het oplichten van de kijkbuis, werd de pientere knaap snel duidelijk. Die ene toets bleek over het vermogen te beschikken het zwarte scherm om te toveren tot een kleurenwirwar, met op de achtergrond begeleidende geluiden in diverse toonaarden.
Het zwarte kastje groeide voor onze nazaat prompt uit tot een magische toverstaf waarnaar hij sedertdien graag en gretig grabbelt.

De oversteek van de Rubicon werd gisteren met voorspoed voleindigd want het eerste scherm-Nijntje passeerde de revue in onze huiskamer. Terugkeer is nu niet meer mogelijk, we hebben Ravenna bereikt en stortten ons in de Adriatico.

Te onzen huize licht het tv-scherm slechts schaars op maar iets zegt me dat we nu in een andere levensfase zijn getreden. We kunnen wel schermen, excusez le mot, met de hogere beginselen, tegen een flikkerend beeld blijkt de mens, eenvoudige zondaar die even sterk is in de theoretische beginselen als slap in de praktische naleving daarvan, weinig bestand.

Het blijft een mooi levensbeginsel de zin voor maat te hanteren als maat. Enerzijds weten we hoe zwak het vlees is, anderzijds presenteren we ons graag als volhardend in het juiste. Terwijl wij, de ouders en dus eerste opvoeders, elkaar daarover op een punthoofd trakteerden, wrong het onderwerp onzer ouderlijke bekommernis zich uit de schoot, alwaar hij zich intussen had genesteld, om weg te kruipen naar schermloos vertier. Zo beklijvend bleek de kijkbuis niet, althans nóg niet.

We koesterden dit ogenblik waarop de speelblokken het nog haalden van het scherm in de valse maar troostende illusie dat Rubicons in twee richtingen kunnen overgestoken worden.

Fijne zondag

Foto: Even van nabij raadplegen, moet hij gedacht hebben. 

Facebook, 1 maart 2026