Zondagsmijmering: Over den John

Mensen van leeftijd die lachen, dat mag eigenlijk zelfs nog mooier heten want die kleine dreumesen lopen rond met krasloze zieltjes, jaaaren later hangt dat ding er stevig gedeukt bij.

Humor ist wenn mann trotzdem lacht, hield Otto Julius Bierbaum de wereld in 1909 voor en het blijft een waarheid een koe gelijk, ook al was Bierbaum een Duitser en dus geen geloofwaardige expert in de edele kunst van de activering der lachspieren.

Voorbije week heb ik trotzdem gelachen en wel op een begrafenis. Vooraleer u mij verdenkt van onfatsoen deze mededeling: de dochter van de aflijvige gaf de aanwezigen nadrukkelijk verlof daartoe.

De urne vooraan bevatte de as van John De Wilde, de Stranger die zijn gendarmepet op 93-jarige leeftijd definitief in de ring smeet. Zijn op het scherm vooraan vertoonde flamenco-persiflage bleek een onverbiddelijke aanslag op de ingetogenheid die een begrafenispubliek hoort te kenmerken. We lachten, trotzdem, ondanks de gelegenheid. Het zou hem plezier gedaan hebben, dat hij het zelfs op zijn eigen begrafenis nog wist te flikken.

De getuigenissen van familie en vrienden klonken eensgezind: den John was niet louter een podium-lolbroek; hij danste altijd blijmoedig door het leven en op de billen kletsen hoorde er ook buiten de optredens onverbrekelijk bij.

Veel van wat hij en zijn Strangers al die jaren ten gehore brachten, kan vandaag niet meer door de fel dichtgesnoerde beugel en zou bij menige overheidsinstantie alle alarmbellen doen afgaan zodat het nu haast besmuikt dient genoten. Die vaststelling hoort dan weer andere bellen aan het rinkelen te brengen. Op zich hoeft het geen ramp te zijn wanneer andere tijden andere humor brengen; maar dan moet er wel andere humor voor in de plaats komen, verhalen dus waarmee men vandaag trotzdem lacht.

Onze jongste heeft de afstandsbediening van de televisie ontdekt. Bij manipuleren van de aan-toets flitst een comedyprogramma spontaan op het scherm. Onlangs bleef hij vol belangstelling voor Toon Hermans staan, wellicht een gevolg van de Noordnederlandse helft zijner wortelstelsel, maar doorgaans passeren hedendaagse lolbroeken die revue, de ene al grappiger dan de andere. Maar ze zijn er wel, alle lange tenen ten spijt.

Kortom John, je was niet de laatste - er loopt hier zelfs een opvolger rond - en gelukkig maar want dat zou niet om te lachen geweest zijn.

Fijne zondag

Foto: het jonge lachebekje en de oude meester

Facebook, 11 oktober 2026