Zondagsmijmering: Over de kerstpaashaas

Ik had het hier al over de snelheid waarmee we door ons tijdsgewricht worden gestuwd. Ons kruipertje, anno half 2025, staat nu fris en vrolijk te deinen op zijn voetjes, voorlopig nog met houvast maar wel apetrots glunderend. Straks komt hij hier met een lief binnengezeild (heel waarschijnlijk tot groot scepticisme van zijn moeder).

Waar ik eigenlijk heen wilde: hoewel ons vanmiddag nog een nakomertje in het genre te wachten staat, lopen de nieuwjaarsrecepties nu echt wel op hun eind; voor sommigen het signaal om een alcoholvasten aan te vatten om de te ruim verbruikte goedkope cava te verteren. Januari zit er dus op; afgelopen, finito, historie, voltooid, verstreken.

Geldt dat ook voor de kerstverlichting? Uw dienaar mag gerekend bij de kerstfeestliefhebbers maar er dient maat gehouden en dat kan toch niet gezegd van de in onze buurt niet weinigen die nu nog de woning tooien met kerstparafernalia. Verre van mij om deze fanatieke doordouwers hun pleziertje te misgunnen maar het wordt allemaal zo wazig op die manier.

Geloof het of niet, gisteren stootte ik in het grootwarenhuis op de eerste zakjes paaseieren!

Zoals u, als lezer dezer rubriek behorende tot het kruim dezer samenleving, uiteraard weet, komen pinguïns geen ijsberen tegen, tenzij in een dierentuin, want noord- en zuidpool worden door een hele aardbol van elkaar gescheiden.

Wanneer kerstman en paashaas elkaar voor de voeten beginnen lopen wordt het mij draaierig als leegde ik op mijn eentje zo’n fles cava. Valentijn dreigt geplet tussen beide mastodonten de rekening te betalen, terwijl de wereld zo al best wat extra liefde kan verdragen.

Het is niet omdat Vivaldi hier van het politieke toneel verdween dat we de vier seizoenen tot één brij moeten verhakselen me dunkt.

Fijne februari-zondag gewenst

Foto: Als we dan toch bezig zijn, hierbij twee prenten daterend van september, genomen in maison Gert en Ellen Verhulst in Saint-Tropez alwaar wij enkele dagen mochten verblijven. Honi soit qui mal y pense. Wie wil kan het relaas daarvan nog bekijken bij Play; wie niet wil, kan het natuurlijk ook gewoon laten.

Wat de zuurdesem betreft, deze verduidelijking alvast. In de uitzending verscheen ik met een pan met zuurdesemdeeg. Meteen na de uitzending vroeg een plagerig whatsappje hoe die daar kwam, een kwestie die ook anderen bleek te beroeren zo bleek ‘s anderendaags. Zat ik met die pan op schoot in het vliegtuig?

Wel, die, de zuurdesem, ging mee in een klein potteke want de startdeeg waarmee ik in de uitzending rondzeulde, maakte ik de avond voordien in het hotel waar we onderweg verbleven. Voila, laat daarmee tenminste dat mysterie opgeklaard zijn.

Facebook, 1 februari 2026