Producent of verbruiker van democratie?

Producent of verbruiker van democratie?

 

We beleven weer een drukke oppositieweek. Ik ondervroeg onder meer de premier over zijn beleidsdomeinen.

 

Zijn regering zet graag in op internationale ‘samenwerking’ en Europese besluitvorming. Dat is absoluut dikwijls de aangewezen weg, zeker wanneer het over echt samenwerken gaat.

Maar blijft het evenwicht behouden met het idee van zelfbestuur? De paarsgroene regering besteedt weinig aandacht aan de subsidiariteitsgedachte, het beginsel om de macht zo dicht mogelijk bij de burger te leggen.

Daarmee dreigt deze regering het hele concept van de democratie verder uit te hollen. De burger als producent van democratie wordt in een superstaat Europa steeds meer een passieve verbruiker van ‘democratie’ (of wat daar nog voor moet doorgaan.)

Enerzijds al dan niet uitgelote praatclubs van burgers invoeren onder het mom ‘participatie’ maar anderzijds steeds meer beslissingen ver weg schuiven van de burger en diens volksvertegenwoordigers, daar bestaat een naam voor: boerenbedrog (met mijn excuses aan de landbouwers).

Bekijk hier een fragment uit mijn tussenkomst. 

 

Tussenkomst tijdens de commissie van 17 november 2020.

Foto: Belga