Peter De Roover fileert paars-groen

Peter De Roover fileert paars-groen

 

Als voorzitter van de federale N-VA-fractie verdedigde Peter De Roover onze kleuren tijdens de debatten over de regeerverklaring van de paarsgroene meerderheid. Voor LEO blikt hij terug op die debatten en kijkt hij vooruit naar de gevolgen van deze regering voor Vlaanderen.

Deze regering is slecht nieuws voor Vlaanderen. Toch klonk er een luid ‘oef’ toen de regering na ellenlange formatiegesprekken de eed aflegde. Hoe verklaar jij dat?

‘Natuurlijk begrijp ik dat veel mensen het gevoel hebben van ‘oef, er is eindelijk een regering’. Het is de tweede keer in de afgelopen tien jaar dat een regeringsvorming ruim meer dan een jaar duurt en dan geraakt het geduld wel op. Maar het is ook symptomatisch voor de systeemcrisis waarin het Belgische niveau zit: het vormen van ‘een’ regering is zo moeilijk geworden dat het alleen maar lukt als men de meerderheid in Vlaanderen óf in Wallonië uitschakelt. En als het dan ten langen leste lukt om een regering te vormen, is men zo blij dat er een regering is, dat men vergeet dat die ook beleid zal voeren, en dat haar beleid nefast zal zijn voor wie in Vlaanderen werkt, spaart en onderneemt. Die opluchting zal hoe dan ook van korte duur zijn.

De regeerverklaring en de debatten vonden wegens corona in het ruimere Europese halfrond plaats. Een goeie zaak?

‘Met 150 Kamerleden verspreid over 750 banken was het niet te vergelijken met de kolkende sfeer die op cruciale momenten in het federaal parlement heerst. Maar als de debatten in de Kamer hadden moeten plaatsvinden, mochten maar acht parlementsleden van onze 24-koppige fractie deelnemen. Nu waren we als N-VA-fractie voltallig aanwezig en konden we goed tussenkomen. Ik ben als fractievoorzitter trots op mijn ploeg, op de parlementsleden en de medewerkers die hen ondersteunden. Het was echt indrukwekkend om te zien hoe zij die dag, avond en nacht de paars-groene regering het vuur aan de schenen legden. Op elk domein.

Wat dacht je toen Alexander De Croo zijn regeerverklaring voorlas?

‘Zijn toespraak was historisch kort en eigenlijk weinig bezielend. Ik heb in het parlement al veel platitudes gehoord, maar deze speech was een woordenbrij die veel onderliggende tegenstellingen moest verhullen. Ik heb vooral applaus gehoord toen de premier zei dat zijn regering er alles aan zal doen om deze crisis te overwinnen. Tja, dan ligt de lat natuurlijk erg laag, want ik neem aan dat niemand daartegen is.

‘Nu ja, ik begrijp het ook wel. Hoe kan je als premier van de zevende partij in dit land, met een paars-groene ploeg die liefst zeven partijtjes telt, een coherent betoog houden? Dat is onmogelijk. Dus heeft De Croo gebakken lucht verkocht. Gelukkig zorgt die niet voor extra uitstoot, anders was deze regering met voorsprong de minst groene uit de geschiedenis.’ (lacht)

In het regeerakkoord staan ook ambities zoals het verhogen van de werkzaamheidsgraad naar 80 procent en een minimumpensioen van 1.500 euro. Dat zijn toch zaken waarin de N-VA zich kan vinden?

‘Dat is het hem juist. Mooie doelstellingen, maar concreet wordt het nooit. Ik heb het hele regeerakkoord gelezen: met de 380 opgesomde punten worden vooral open deuren ingetrapt. Het leest allemaal als een inleiding op een spreekbeurt op de middelbare school.’

‘Neem nu die werkzaamheid van 80 procent. Dat had inderdaad zo uit ons programma kunnen komen. Dat is ook geen kleine ambitie, want het gaat over 700.000 mensen die aan de slag moeten. Dan verwacht je toch dat daar concrete acties tegenover staan? Helaas, er staat niet één deugdelijke arbeidsmarktmaatregel in het regeerakkoord. Dat deze portefeuille in handen is van een minister van PS-signatuur maakt ons niet optimistischer. De Zweedse hervormingstrein op het vlak van arbeidsmarktbeleid is tot stilstand gekomen. Het brugpensioen dreigt herop te leven. Er is geen sprake van verdere degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen. Maar we krijgen in de plaats daarvan wel planeconomieoplossingen zoals ‘zones zonder langdurige werkloosheid’. De term alleen al lijkt uit een vijfjarenplan van de Sovjet-Unie te komen. En het is een beleid dat haaks staat op het beleid van onze Vlaamse Regering, die een jobbonus geeft om werken meer te belonen.’

‘Bovendien verwijst men naar 2030 om die doelstelling te behalen. Dat betekent dat wij de regering daar niet op kunnen afrekenen in 2024. Die kan dan bijvoorbeeld zeggen: ‘Eigenlijk bedoelden we dat die hele inspanning geleverd moet worden vanaf 2024.’ Hallucinant!’

En hoe zit het met het beloofde minimumpensioen van 1.500 euro? Dat is toch een concrete doelstelling?

‘Ik wou dat het zo was, maar over dat pensioen hebben de paars-groene partijen al zoveel tegenstrijdige dingen gezegd dat zelfs de bomma van Conner Rousseau er niet meer aan uit kan. Want hoe zit het nu, is die 1.500 euro bruto of netto? In het regeerakkoord staat dat het netto is en dat het 3,2 miljard euro zal kosten. In de begrotingstabellen kan je lezen dat het niet mogelijk is dat het netto is en dat het eigenlijk bruto is, want anders zou het zoveel kosten dat de budgettaire tabel niet meer klopt.’

‘Daarnaast is het onduidelijk hoe het zit met die gelijkgestelde periodes. Minister Van Quickenborne (Open Vld, vicepremier en minister van Justitie, red.) heeft daarover gezegd dat er wel degelijk een verschil zal zijn tussen 45 jaar zelfstandig werken en 45 jaar werkloos zijn. Maar binnen de bonte regering krijgen we daarop geen eenduidig antwoord. Ik vrees dus dat ze de mensen iets hebben wijsgemaakt. En dat achter de mooie woorden diepe verdeeldheid binnen de regering schuilt. Maar geef toe: ‘De pensioenen zullen verhogen richting 1.500 euro’, zoals het nu klinkt, tja, die ‘richting van’ zal wel lukken, neem ik aan.

Deze paars-groene regering heeft wel meer dure plannen. Staat er in het regeerakkoord ook hoe die betaald gaan worden?

‘Vier tot acht miljard euro extra inkomsten zoekt paars-groen, zo zeggen de experten. We hebben het geplande terugschroeven van de tekorten. We hebben het nieuwe beleid. Over hoe dat betaald moet worden, vinden we in het regeerakkoord het meest hallucinante zinnetje: ‘Er worden geen nieuwe belastingen ingevoerd behalve in het kader van budgettaire discussies.’ Ze zeggen dus dat er geen belastingen zullen komen, tenzij wanneer de begroting niet rond geraakt. Dan zal het tekort worden dichtgereden met – en het staat er letterlijk – een derde besparingen, een derde belastingen en een derde diversen, wat in de praktijk ook belastingen zijn.’

‘We kijken dus aan tegen een belastingtsunami van ongeveer 6,4 miljard euro die de werkende, sparende en ondernemende Vlaming zal overspoelen. Met dank aan Open Vld-voorzitter Egbert Lachaert die zijn partijprogramma ritueel heeft verbrand om de premier van dit paars-groene, anti-Vlaamse project te mogen leveren.’

Iets anders: wat met het communautaire? Deze regering zegt dat ze verschillende grondwetsartikelen voor herziening vatbaar zal verklaren.

‘Daar kan ik heel kort over zijn, want het is natuurlijk moeilijk om zo’n marginaal onderdeel van het paars-groene regeerakkoord uitgebreid uit de doeken te doen. Maar er zijn wel wat valkuilen waarvoor we waakzaam moeten zijn. Zo wekt het federale regeerakkoord geregeld de indruk zijn grijparmen uit te strekken naar deelstatelijke bevoegdheden.’

‘Vooral het pleidooi van de Brusselse PS om haar militanten te overtuigen van de degelijkheid van het akkoord was in die zin interessant. Ze hebben vooral gezegd wat ze dankzij hun moedige verweer allemaal hebben kunnen tegenhouden: er komt geen fusie van Brusselse politiezones, en ook de tweetaligheid van de regionale en lokale administraties komt er niet. Bovendien moeten we ook geen goede, eerlijke oplossing voor de problematiek van de RIZIV-nummers verwachten. Er dreigt in die aangelegenheid zelfs een federale curatele gelegd te worden. Dat bekommert ons zeer.’

De federale regering gaat er prat op het groenste regeerakkoord ooit te hebben geschreven. Waaraan mogen we ons nog allemaal verwachten?

‘Men zou dat ambitieus kunnen noemen, maar dogmatisch zou waarschijnlijk een correctere benaming zijn. Deze regering zet zich met de reductie van de uitstoot met 55 procent aan de kop van het Europese peloton. Daarvoor wil ze de vervuiler laten betalen. Een goed principe, maar in de praktijk mikt deze door Wallonië gedomineerde regering daarmee op de belangrijke economische motoren van ons land, onder meer in de Antwerpse haven, die welvaart creëren voor ons allemaal. Ik hoop dat het niet zover zal komen. Dat de enorme Vlaamse economische locomotief die onze gezondheidszorg schraagt niet in het vizier komt van groene pestbelastingen.’

‘Het is mij ook een raadsel hoe men die doelstellingen denkt te bereiken door kernenergie, dé energiebron zonder uitstoot, definitief af te voeren. Het regeerakkoord voorziet in de sluiting van alle reactoren, tenzij eind 2021 zou blijken dat bijvoorbeeld de bevoorradingszekerheid in het gedrang komt. Maar in november 2021 is het technisch te laat om te besluiten de kerncentrales langer open te houden, meldde de beheerder van de kerncentrales aan de zeven regeringspartijen. Ze hebben de ogen gesloten voor dat technische feit. Open Vld en CD&V lieten zich op die manier bedotten door Ecolo-Groen.’

Een laatste thema dat we willen aansnijden is de nieuwe politieke cultuur die de paars-groene regering predikt.

‘Ah, dat is echt het mooiste voorbeeld van de ‘luister naar mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden’-aanpak van de regering. Paars-groen telt liefst vijftien ministers en vijf staatssecretarissen, en die krijgen in het totaal 838 kabinetsmedewerkers. Groen en Ecolo, die er prat op gaan één Belgische fractie te vormen in de Kamer, bedienen zich nu volgens een confederale logica met twee volledige vicekabinetten.'

‘In de 84 pagina’s van het regeerakkoord wordt bovendien veertig keer verwezen naar de sociale partners die bepaalde hervormingen moeten onderzoeken. Tegenhouden zal wel een betere beschrijving zijn. Maar dat wil ook zeggen dat deze regering op cruciale domeinen de essentiële besluitvorming van de politiek onttrekt aan het democratische debat. Het parlement uitschakelen voor de kernbelofte van het regeerakkoord, de activiteitsgraad van 80 procent, dat is wel een heel aparte vorm van nieuwe politieke cultuur. De Vlaming zal uiteindelijk de dupe zijn als het democratisch verkozen parlement vervangen wordt door de besloten achterkamers van het zuilenregime. Dat is geen nieuwe politieke cultuur.'

 

Interview verschenen in Leo Magazine van november 2020.

Foto: Jeroen Hanselaer

 

Labels