Nieuws vanuit het onbereikbare Nederland

Nieuws vanuit het onbereikbare Nederland

 

Woensdag kiest Nederland een nieuwe Tweede Kamer en aangezien Nederland mij al van kindsbeen bijzonder interesseert, net zoals het fenomeen verkiezingen, lokt de combinatie mijn aandacht deze dagen nog extra richting noorden. In gedachten weliswaar want die dunne lijn tussen de noordelijke en zuidelijke Nederlanden is al ruim 20 weken ondoordringbaar verklaard door minister Annelies Verlinden. Volgens de logica van mevrouw Verlinden vormt iemand die langs quasi-verlaten Zeeuwse stranden wandelt per definitie een groter gevaar voor de volksgezondheid dan iemand die over de koppen loopt op de Meir of langs een Vlaamse zeedijk. Ik heb het moeilijk met dat soort logica en al zeker wanneer op basis daarvan fundamentele vrijheden op de schop gaan.

“Ja maar, in het buitenland doen mensen besmettingen op die ze dan binnenbrengen”, klinkt het weerwoord. Vreemde redenering alweer als we weten dat de opgelegde gedragsregels in Nederland strenger zijn dan in ons land. Het klopt natuurlijk dat mensen in het buitenland de randjes er van kunnen aflopen (net zoals ze dat hier kunnen en vandaar dat de infectiegraad van wie na oudejaar terugkwam uit het buitenland niet hoger bleek te liggen dan bij de mensen die de grens niet hadden overgestoken). Daarvoor de grens barricaderen voor iedereen botst echter niet weinig met het heilige principe van de proportionaliteit. Zo houden nogal wat mensen zich niet aan de regel dat je op de autosnelweg maar 120 km/uur mag rijden. Sluiten we dan maar de hele autosnelweg af, ter beteugeling van degenen die zich daar niet fatsoenlijk kunnen gedragen? “Het vergemakkelijkt wel de handhaving”, klinkt het dan fluisterend bij geniepige aanhangers van de politiestaat.

Het zit me hoog, u merkt het. Het gemak waarmee wij vrijheden laten inperken, stoot me dan ook bovenmatig maar aangezien het vandaag zondag is, rustdag dus eigenlijk, laat ik de ergernis even voor wat ze is. Daar zijn de weekdagen voor uitgevonden.

Nederland dus. Waar de zondag in sommige streken nog zondag is. Nederland kent een eigen bijbelgordel waar de refo’s, zoals de streng gereformeerden zich graag ‘catchy’ laten aanduiden, tot vandaag nadrukkelijk aanwezig zijn. Nu ja, tot vandaag. Het is dus zondag. Ik tik in google ‘SGP’ in, de naam van de partij van die orthodoxen en lees: “Zondag rustdag: De zondag is een zegen van de Schepper. Een dag om even op adem te komen en uitgetild te worden boven de hectiek van iedere dag. Op zondag doen we niet aan politiek. We rusten uit. En we luisteren naar het Woord van God, de Bijbel. Om die reden houdt de SGP haar ‘winkel’ op zondag dicht. Morgen hopen we weer voor u klaar te staan.”

Op zondag werft die SGP geen kiezerszieltjes. Denk er van wat je wil, ik vind het wel mooi. Die SGP, oudste partij van Nederland, behaalde in 2017 drie zetels en zal die behouden, er misschien zelfs ééntje bij winnen. Als dat toch niet lukt, zal het niet aan Urk liggen. Op Urk – sedert 1939 aan het vasteland gekleefd maar oorspronkelijk een eiland, dus op en niet in Urk – zijn ze recht in de leer. De echten kiezen dus voor de SGP (56% in 2017), de rekkelijken voor het CDA (14%), de wat linksige gristenen voor Christen Unie (12%) en daarmee waren er 82 op de 100 stemmen al vergeven aan confessionele partijen. Wilders PVV kon er ook nog 11% scoren en dan volgde de partij van premier Rutte met… 1,8% van de stemmen.

Brave bijbelvaste jongens – en meisjes, maar die worden geacht hun plaats te kennen en die situeert zich niet in het behartigen van landsbelangen – zou je denken? Ho maar. Het was op Urk dat een testcentrum in de fik ging want op Urk zijn ze niet zo voor al die beperkende coronamaatregelen. De jongeren uit deze sterk op de visvangst gerichte gemeenschap hebben een traditie om op zaterdag samen te komen in een of andere loods, alwaar ze zich behoorlijk lazerus heffen. Ik opteer in deze passend voor een Bijbelse figuur om het fenomeen te beschrijven. Dat gebruik laten deze traditiebewuste visserijbonken zich niet afnemen voor zo’n bagatel als een coronavirus. Zal wel Gods wil zijn.

Gevolg; Urk werd in de maanden november/december het zwaarste getroffen door dat virus, althans qua besmettingen want de bevolking is in deze kinderrijke gemeenschap jong en sterk. Maar deze week lazen we in het Algemeen Dagblad dat Urk vandaag zowat corona-vrij is. Er werden deze week nog twee besmettingen vastgesteld. Bloedbank Sanquin onderzoekt nu of er op Urk sprake is van groepsimmuniteit want deskundigen tasten in het duister over die enorme afname in deze refo-gemeente. Of kijkt de Heer gewoon wat welwillender toe op de meest toegewijde schapen van zijn kudde?

De SGP ronselt dus vandaag geen stemmen. Alle partijen voerden trouwens een bescheiden campagne buitenshuis want geen marktbezoeken en handengeschut op straat in lockdown-tijd. Alleen Thierry Baudet van Forum voor Democratie (FvD) veegt zijn voeten aan dat verbod om handen te schudden. Net vandaag komt hij in het nationale nieuws omdat hij op Urk (ja, ik zoek het wel een beetje maar veel moeite moet ik er niet voor doen) wel de straat op ging, een aangeboden haring verorberde en handen schudde. Hij moet zich nu op het politiekantoor komen verantwoorden. Mooie stunt voor de corona-ontkenner Baudet die zijn aanhang zodoende zeker bedient.

Maar Baudets FvD, bij de Provinciale van 2019 nog de grootste van het land, staat in de peilingen nu op amper 4 zetels. Dat is weliswaar een winst van 2 maar verre van dat droomresultaat van amper twee jaar geleden.

Bovenaan in de peilingen troont premier Mark Ruttes VVD met zowat dubbel zo veel verwachte zetels dan de eerste concurrent, de PVV-lijst van Geert Wilders of de christendemocratische CDA met lijsttrekker Wopke Hoekstra. Mochten voornamen er toe doen, dan ging mijn stem in Nederland naar Wopke. Geef toe, in vergelijking met Mark, Geert of Thierry klinkt Wopke toch zoveel gezelliger Hollands en Hoekstra lekker Fries. Jesse vind ik ook wel iets hebben en de familienaam die daar op volgt, Klaver, doet denken aan konijntjes. Ook sympathiek. Maar daar is dan weer ons taaleigen dat leert dat ‘Hij loopt van de klaver naar de biezen’ zo veel betekent als ‘het wordt er ook niet beter op’. Dan zal lopen van de biezen naar Klaver ook wel geen voordeel inhouden. Klavers partij GroenLinks ontstond trouwens in een fusieoperatie waar de communisten deel van uitmaakten en vandaag huppelt collega Kristof Calvo al cumulerend rond op het secretariaat van Klaver. Vandaar dat mijn sympathie beperkt blijft tot de naam van de aanvoerder.

Vrouwelijke lijsttrekkers doen het matig. Bij het links-liberale D66 wilde Sigrid Kaag een gooi doen naar het premierschap maar de peilingen voorzien een verlies van 5 zetels. Lilianne Ploumen van de sociaaldemocratische PvdA staat wel op winst van een zetel of twee, drie maar dat is na de desastreuze vernedering in 2017 ook niet echt een topprestatie. Lilian Marijnissen van de uiterst linkse SP dreigt ook vier zetels te moeten inleveren. Voor haar blijft er wel één hoop: mogelijk eindigt haar SP als zevende fractie en zoals u weet levert dat in het Belgische parlement het premierschap op. Marijnissen kan hopen op een Belgisch mirakel.

Er is alvast keuze te over woensdag. Liefst 37 partijen dingen naar de kiezersgunst en als de peilingen er niet al te zeer naast zitten, zouden er 16 daarvan ook doorstoten tot het parlementaire pluche. Het zegt toch wel wat over de verwarring waarmee onze democratieën worstelen. Op 20 maart 2019 werd Baudets FvD de grootste van het land; enkele weken later, toen de Europese zetels in de verdeeltrommel werden gesmeten, kwamen de sociaaldemocraten van de PvdA als eerste uit de strijd. Nu halen FvD en PvdA samen zo’n 13/14 zetels en Rutte zal in de buurt van 40 eindigen. Wilders’ PVV werd in mei 2019 gewoon uit het EU-parlement gekatapulteerd en eindigt woensdag wellicht opnieuw als de tweede grootste partij. Politici weten het allemaal niet zo goed meer? Klopt maar dat kan van de kiezers dus blijkbaar ook gezegd worden.

Altijd opletten met peilingen natuurlijk. Vandaag werd er weer één bekend gemaakt en plots zakt de onaantastbare Rutte enkele zetels, verkleint de kloof met achtervolgers PVV en CDA, wint D66 er weer wat bij. Die peiling is weliswaar van het bureau peil.nl en dat heeft de neiging af te wijken van de concurrenten op die waarzeggersmarkt maar in 2017 bepaalde 40% van de kiezers pas in de laatste dagen of zelfs de laatste dag op wie ze daadwerkelijk stemmen. Er valt dus nog heel wat te verdelen tussen nu en woensdag. Goed voor de SGP dat verkiezingen in Nederland niet op zondag worden georganiseerd.

 

Zondagsmijmering verschenen op mijn Facebookpagina op 14 maart 2021.

Foto: Idyllisch, niet? Fotograaf Rick Bekker plaatste deze foto op 15 februari op Instagram en schreef er bij: 'Voorbije weekeinde kreeg ik eindelijk de kans het kiekje te schieten dat ik al jaren wilde schieten. (…) Dit is hoe mijn geweldige land er uit ziet wanneer de wintertijd is aangebroken. Zaterdagochtend bood zich eindelijk de kans aan om deze nostalgische, typisch Hollandse prent te schieten, die ik me al zo lang voorstelde. Alles viel op zijn plaats om deze prent te creëren. De winter is op z’n best in Nederland.'

Hij trof het gouden uur wel. Oerhollands die foto van Kinderdijk. Ook het feit dat hij bovenstaande commentaar in het Engels schreef. Ik vertaalde het dan maar naar godsvrucht (het is zondag) en vermogen. Oervlaams wellicht.

Labels