Kom Alexander, toon de moed van uw overtuiging

Kom Alexander, toon de moed van uw overtuiging

Alexander De Croo wil een aantal bevoegdheden herfederaliseren maar erg ambitieus toont hij zich niet in zijn streven naar doelmatigheid. 

In L’Echo van gisteren toonde vice-premier Alexander De Croo (Open VLD) zich voorstander van het herfederaliseren van een aantal bevoegdheden. Die moeten terug van de deelstaten naar België.  “L’objectif premier, cela doit être l’efficacité. Il faut rendre la vie du citoyen et de nos entreprises plus simple, pas plus compliquée”, verantwoordt hij zijn suggestie. (“De eerste doelstelling moet de doelmatigheid zijn. Men moet het leven van de burger en van onze ondernemingen eenvoudiger maken, niet nog ingewikkelder.”)

 

Ik kan me helemaal in die doelstelling vinden. Daarom ben ik actief in een partij die het land wil omvormen tot een confederatie, waarbij de overblijvende Belgische laag zo dun mogelijk wordt. Eén van de belangrijkste reden daarvoor: de versmachtende inefficiëntie van de Belgische structuur waarbij we teveel overheden hebben die te dicht tegen elkaar kleven. Daarover had ik het pas enkele dagen geleden in mijn 11 juli-mijmering.

 

 


 

De Croo’s voorstel is een bijzonder mager beestje en zal de doeltreffendheid van de kromme Belgische staatsstructuur uiteraard niet fundamenteel wegwerken.


 

De analyse en de doelstelling van De Croo is dezelfde, de weg die hij kiest een andere. Hij wil minder Vlaanderen, wij willen minder België. Open VLD trekt onomwonden de Belgische kaart en knoopt daarmee aan bij een oude traditie van het liberalisme in het noorden van het land. Maar De Croo is weinig ambitieus. Hij wil ochgottekes vier bevoegdheden weer naar België overdragen. Dat is een bijzonder mager beestje en zal de doeltreffendheid van de kromme Belgische staatsstructuur uiteraard niet fundamenteel wegwerken. De Croo raakt niet aan de kern van het probleem. Hij wil wat schuiven in de marge en dus een klein beetje minder Vlaanderen. Wij willen veel minder België omdat gerommel in de marge geen soelaas biedt.

 

Vandaar de vraag die opkomt: waarom is Alexander De Croo zo weinig ambitieus? Waarom trekt hij, met het oog op zijn streven naar eenvoud en doelmatigheid, niet volwaardig de kaart van het Belgische unitarisme? Waarom blijft hij hangen in een peperduur en inefficiënt systeem waarbij elke Vlaamse burger twee (in Brussel drie) dicht tegen elkaar klevende overheden moet torsen? Kent hij als liberaal niet de hoge kostprijs van teveel overheden? Hij zal er bij de opmaak van de begroting na de zomer alleszins weer heel concreet op stoten.

 

Niet kiezen is verliezen, zoals ik ooit eerder betoogde. De Croo wekt de indruk iets moedig te doen maar eigenlijk schrikt hij er voor terug echt te kiezen. Dus, Alexander, toon de moed van uw overtuiging want dit mager beestje biedt zelfs niet de illusie dat u het meent met uw pleidooi voor “l’efficacité”.

 


 

Hier geplaatst op 14 juli 2016.

 

Foto: L’Echo.be op 13 juli 2016.

 

TIP: Dankzij internet kunnen wij ook veel mensen bereiken buiten de klassieke media om. Help daarbij en deel dit artikel. Gewoon op de knop hieronder drukken.

 

Labels