De ultieme ‘is het nu een vrouwke of manneke-test’

De ultieme ‘is het nu een vrouwke of manneke-test’

Carole Hooven professort aan de Harvard Universiteit. Tja, dan mogen we er van uitgaan dat het een slimme dame betreft. De vaststellingen van superslimme mensen willen trouwens wel eens sporen met die van gewone aardlingen zoals u en ik, zoals hieronder blijkt.

Professor in de evolutionaire biologie - ik kan het amper uitspreken en me maar bij benadering voorstellen waar ze mee bezig is - Hooven vertelde aan nieuwszender Fox over de druk die op haar en collega’s wordt uitgeoefend om te spreken over ‘zwangere mensen’ in plaats van ‘zwangere vrouwen’.

Daar heeft Hooven een probleem mee want “dat is nogal onmogelijk in het vak biologie. Wetenschappen zijn gebouwd op feiten. En het is een feit dat er twee seksen zijn: vrouw en man. En wat we produceren, maakt dat we tot een van de twee behoren. Produceer je eicellen, dan ben je een vrouw. Produceer je sperma, dan ben je een man.”

Op het eerste gezicht denk je dan: tiens, is het zo gemakkelijk professor aan Harvard te worden? Mijn bomma, godvruchtig maar wijs, wist dat ook maar bleef hangen in het bescheiden statuut van huisvrouw.

Maar de bomma dateert uit een andere tijd. Haar kleinzoon trouwens ook en u misschien eveneens als het u ook verbaast dat prof Hooven in de problemen kwam met haar nuchtere vaststelling dat het mensdom bestaat uit mannekes en vrouwkes.

Een collega aan hetzelfde departement voelde zich danig in de wiek geschoten door Hoovens boute bewering. Ze tweette: “Inclusief taalgebruik zoals ‘zwangere mensen’ toont respect voor iedereen die de mogelijkheid heeft om zwanger te worden, niet enkel cis vrouwen. Het is belangrijk dat studenten geneeskunde en biologie die inclusieve taal leren en kunnen hanteren.”

Kortom, Hooven liet zich kennen als transfoob en dient ontmaskerd te worden als kwade geest die de frêle breinen van de geneeskundestudentjes aantast.

Die onthullende collega, Laura Simone Lewis, dat dient er bij vermeld, verdient haar kom quinoa als directeur van de diversiteits- en inclusie taskforce van Harvard. Zo’n job moet je je natuurlijk waardig tonen door geen slak (M//V/X/enz) ongezouten te laten passeren.

Enfin, we zitten dus met een probleem: we weten niet meer wat een man is en wat een vrouw of wat iets anders, daar tussenin of daarnaast of… tja, het is ingewikkeld.

Maar gelukkig heb ik terzake een onfeilbare test ontwikkeld, resultaat van decennialange werkvloerervaring met echte mensen, te weten leerlingen uit Antwerpen- en Deurne-Noord.

Die pupillen vroegen me eens: “Kunnen mannen zwanger worden?” Mijn antwoord: “Absoluut maar het probleem is de bevalling. Stel je voor dat je je hondje door een tuinslang moet jagen.”

Wel, nu komt het. Dan breekt het ogenblik van behoedzame waarneming aan.

Wie uitroept: “oei, dat hondje ocharme”, is onmiskenbaar een meisje. Wie een grimas trekt en zegt: “oei, die tuinslang, amai”, laat zich resoluut kennen als jongen.

Ga het na, de test werkt feilloos.

Mag ik nu ook directeur worden op Harvard? Van de ‘garden hose and dogs taskforce’ bijvoorbeeld?

(Noot: Deze tekst is ernstiger bedoeld dan het lijkt. Mensen die zich zelf moeilijk kunnen vinden in die biologische tweedeling verdienen alle gepaste hulp. Daarvoor moeten noch wetenschap, noch taalgebruik, noch maatschappelijke geplogenheden op de schop. Bovenvermelde of andersoortige heksenjachten tegen ‘inclusie-zondaars’ dreigen het omgekeerde effect te ressorteren en het begrip voor diversiteit aan te tasten. Woke-activisme is om die reden veel erger dan wat onschuldige gekkigheid.)

Deze opinie verscheen op Facebook op 2 augustus 2021.

Labels